Zoeken

Leven om te Eten

verhalen van een bewuste eter

Moeilijke keuzes in de supermarkt

Hoe meer je te weten komt over je eten, hoe moeilijker en ingewikkelder het eigenlijk wordt. Kies je voor eten uit het seizoen, lokaal voedsel, verpakkingsvrij, fairtrade, biologisch, wel of geen vlees en/of zo min mogelijk bewerkt? Zoveel keuzes, zoveel manieren waarop jij je stem als consument kan laten horen. Maar wat moet je nou eigenlijk kiezen?

Doorgaan met het lezen van “Moeilijke keuzes in de supermarkt”

Kijktip: Rot op met je Milieu

In de tweede week van oktober stond het thema duurzaamheid centraal bij de publieke omroep. Een van de programma’s die zij uitzonden was de vierdelige serie Rot op met je Milieu. Zes Nederlanders met totaal verschillende opvattingen over milieu en duurzaam leven woonden twaalf dagen samen in een huis en werden geconfronteerd met thema’s als afval, verspilling en CO2 uitstoot. Vol verbazing, ongeloof en frustratie heb ik hier naar gekeken en besefte ik mij dat we nog een lange weg te gaan hebben. Want van mening zijn dat we vooral meer afval moeten produceren zodat we in Nederland meer bergen krijgen die we kunnen beklimmen, is toch van den zotten?

Doorgaan met het lezen van “Kijktip: Rot op met je Milieu”

Durf te experimenteren

Eerder schreef ik al een blog over het wonder van de eetcultuur (lees hem hier) waarin ik stelde dat het toch wel indrukwekkend te noemen was hoeveel wij wel niet kunnen maken met het ‘beperkt’ aantal ingrediënten dat de aarde rijk is. Er zijn verschillende keukens ontstaan die allemaal hun eigen smaakmakers hebben. Maar hoeveel experimenteer jij eigenlijk met de verschillende keukens?

Doorgaan met het lezen van “Durf te experimenteren”

Eten en verveling

Tijdens het schrijven van mijn scriptie heb ik heel wat snoepjes naar binnen gewerkt. Lui onderuit gezakt op de bank een zak chips wegwerken, guilty as charged. Op dagjes weg en tijdens werk vergat ik juist bijna te eten. Ik was veel te druk met leuke dingen. Conclusie: ik ga meer eten als ik mij verveel en daar zal ik niet de enige in zijn.

Doorgaan met het lezen van “Eten en verveling”

Werken bij Eetlust

Van historica, naar barista tot kok, logisch toch? Wel als je een passie voor voedsel hebt. Sinds september werk ik bij Eetlust, een super leuk bedrijf dat de dagelijks een lunch verzorgt, wekelijks wel een catering en maandelijks een eigen eetfeestje. Foodie heaven!

Doorgaan met het lezen van “Werken bij Eetlust”

Mijn eetsprookje

Ik ben kok. Dat is wat ik tegenwoordig mag antwoorden als mensen mij vragen wat ik doe. Ik ben afgestudeerd Master historica maar ben totaal iets anders gaan doen en met deze keuze ben ik tot op heden zeer blij. Voor mijn huidige baan werd mij in de sollicitatie gevraagd mijn eetverhaal op te sturen. Het leek mij leuk om deze met jullie lezers te delen. Wat mijn huidige baan precies inhoudt? Dat vertel ik jullie donderdag!

Doorgaan met het lezen van “Mijn eetsprookje”

Hoe groeit een pompoen

Ons eten komt niet uit de lucht vallen, al lijkt het soms wel zo met het hedendaags, Westers voedselaanbod. Weet jij nog wel hoe jou eten groeit? Waar kiwi’s vandaan komen, hoe meloenen groeien en tot welk seizoen appels horen? Leer meer over de herkomst van je eten in mijn blogrubriek: Hoe groeit.. met vandaag in de hoofdrol, de pompoen.

Doorgaan met het lezen van “Hoe groeit een pompoen”

Eetavonturen in het buitenland: Turijn

Italië stond al heel lang bovenaan mijn lijst van vakantiebestemmingen. Als historica en foodie kan ik dit land natuurlijk niet missen en twee weken geleden was het dan eindelijk zover. Ik mocht als delegate naar Terra Madre in Turijn. (Lees mijn blog over Terra Madre hier) De Italiaanse keuken is één van mijn favoriete en is dat ook gebleven. Want wauw, wat is het eten in Italië heerlijk en wat fijn dat zij kwaliteit nog echt waarderen. Maar toch hebben ze in Italië een aantal eigenaardigheden waar ik graag iets over schrijf.

Doorgaan met het lezen van “Eetavonturen in het buitenland: Turijn”

Terra Madre: de eethemel

Ik ben lid van Slow Food, een wereldwijde organisatie die zich inzet voor “good, clean en fair food”. Als regionaal bestuurslid van de jongerenorganisatie: de Youth Food Movement (afgekort de YFM) mocht ik vorige week afreizen naar Turijn om het grootste Slow Food evement ter wereld mee te maken: Terra Madre, Salone del Gusto. Met 7.000 delegates en honderden producenten uit de hele wereld was Turijn voor even de eethemel op aarde. Terra Madre was voor mij een ervaring om nooit te vergeten en ik vertel graag waarom.

Doorgaan met het lezen van “Terra Madre: de eethemel”

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑