De grote beginnersfout van moestuinieren heb ik gelukkig niet gemaakt. Ik ben blij dat ik mij enigszins ingelezen heb, anders had je mij nu onder een berg courgettes kunnen vinden. Courgettes zijn enorm makkelijk om te telen, van één plant pluk je gerust 15 courgettes. Stel je voor dat je leuk zes zaadjes in de grond had gestopt, dan had je misschien wel 90 courgettes gehad! Momenteel heb ik 1.5 courgette plant en daar heb ik mijn handen al vol aan. Tijd voor een blog over de courgette weelde.

1.5 plant, hoe dan?

Anderhalve courgette plant, hoe moet je dat precies voor je zien? Nou, als één hele grote plant en één kleinere die continu op het randje van de dood staat. Twee zaadjes gingen in mei de grond in, één voor de gele courgette en één voor de klassieke groene. Beiden kwamen al snel op maar de slakken wisten de jonge plantjes ook te vinden. Ze hadden een voorkeur voor de groene courgetteplant, die dan ook in één nacht van zijn blad ontdaan werd. De gele courgette groeide stoer door en begon al snel enorm blad en veel vruchten te maken. De groene had wat hulp nodig en ik zette er een halve fles op zodat hij niet geterroriseerd werd door de slakken. Eenmaal op eigen kracht bleef hij een soort dwergversie, het zag er nogal lachwekkend uit. Maar er kwam een kleine groene courgette aan! Hij begon te groeien en leek steeds meer op zijn gele broertje, tot hij ineens bruin blad kreeg en leek dood te gaan. Maar ineens zaten er ook weer twee vruchten aan. Een courgetteplant die niet zo goed weet wat die wil en niet heel veel vruchten produceert (tot nu toe 3), vandaar de 1.5 plant.

Monsterachtige taferelen

Zoals gezegd, courgettes zijn één van de makkelijkste groenten om te hebben in de moestuin. Maar verkijk je er niet op, met zijn hoge productiesnelheid veranderen baby courgettes binnen een aantal dagen in reuzen. Zeker met de warmte en hoeveelheid regen van de afgelopen tijd, ontstonden er monsterachtige taferelen in mijn courgettebed. Het enige dat je dan nog kan doen is ze zo snel mogelijk plukken en mee naar de keuken nemen. Veel kan je er dan al niet meer mee, want de smaak is grotendeels verloren gegaan. Maar in de soep doen ze het nog hartstikke goed. Net zoals in een courgettecake en je kan ze verwerken tot tafelzuur. Toch wordt het op een gegeven moment wel wat teveel en als je dan weer zo’n reuze courgette plukt, heb je bijna de neiging hem maar meteen op de composthoop te gooien. Maar ik tuinier natuurlijk niet voor de afvalbak (ook al is compost geen afval natuurlijk) en probeer het dan ook steeds weer te verwerken.

Courgette weelde creëert 

ontzag, een geluksgevoel, inspiratie en dankbaarheid. Uit één klein zaadje ontstaat een plant die maar blijft geven. Dat wekt ontzag en dankbaarheid en doet mij een geluksvogel voelen. Het inspireert om nieuwe recepten uit te proberen en creatief in de keuken te zijn. Om vrienden, familie, collega’s te laten delen in mijn weelde en daarmee ook bij hen een gevoel van geluk en dankbaarheid te creëren. En dit allemaal door een courgetteplantje, bijzonder toch?