SVEF staat voor “Struggles Van Een Flexitariër”, een blogreeks die ik gestart ben om dingen te delen waar je tegenaan loopt als je jezelf als een flexitariër beschouwd. Met vandaag het ‘probleem’: uiteten gaan en hardop teleurgesteld zijn over de vegetarische opties. Waarop al snel de vraag volgt: ben je nu dan vegetariër geworden? Nee.

Ik ben ook geen heilige

Ik hou van vlees, in de winter eet ik graag stoofvlees, ik hou van speklapjes, saucijzen en ik waardeer een goede biefstuk. Maar niet als het van de bio-industrie komt, dan smaakt het mij toch al snel een stuk minder. Natuurlijk zondig ik ook wel eens, deze week heb ik nota bene nog babi pangang bij de Chinees besteld. Maar ik eet de rest van de week dan vegetarisch om enigszins te compenseren. Noem het hypocriet, maar ik ben ook geen heilige. Ik probeer heel bewust om te gaan met mijn eten, maar soms heb ik ook gewoon even geen zin om er teveel moeite in te steken en kies ik ook voor de gemakkelijke weg. Maar als ik uiteten ben, dan probeer ik toch altijd principieel te zijn en dat gaat mij eigenlijk steeds beter af.

Kaas, kaas, kaas

Ik heb geconstateerd dat ik eigenlijk altijd eerst de vegetarische opties op een menu bekijk en daarna pas de rest. Ik kies de restaurants er eerlijk gezegd ook wel een beetje op uit. Als ik wel echt zin heb in vlees, kies ik een restaurant uit waarvan ik weet dat zij ‘goed’ vlees serveren. 100% zeker weten doe je het nooit, maar soms moet je ook een beetje vertrouwen hebben in de mensheid. Weet ik dit van te voren niet, dan vraag ik het soms aan de bediening of kies ik automatisch voor de vegetarische optie. Maar soms vallen die opties heel hard tegen. Geitenkaas, brie, mozzarella, alsof vegetariërs alleen maar kaas zouden willen eten. Of iets met paddenstoelen en/of gegrilde groenten, niet te missen op de menukaart. Op z’n tijd best lekker, het zijn niet voor niets klassiekers, maar soms wil je wel eens wat anders. Wat meer waar voor je geld. Maar wat doe je dan als de vegetarische opties tegenvallen en het vlees van de groothandel komt?

Kiezen uit twee kwaden

Zet je je principes voor even over boord of ga je met lange tanden eten? Ga je voor een lekker vleesgerecht met schuldgevoel of een saai vegetarisch gerecht maar kan je trots op jezelf zijn dat je je principes na leeft? Dat schuldgevoel praat je je natuurlijk zelf aan en daar moet je naar mijn mening ook niet te ver in gaan. Straks kan of durf je helemaal niet meer lekker uit eten. Voor mij verschilt het per keer voor welke keuze ik ga. Soms kies ik voor het saaie vegetarische gerecht wat uiteindelijk toch heel lekker blijkt te zijn. En soms bestel ik een broodje pulled pork uit de bio-industrie en geniet ik er op dat moment van maar kijk ik tegelijkertijd uit naar al het vegetarisch lekkers dat ik thuis kan gaan maken. Dus nee, ik ben geen vegetariër en ook niet een altijd even consequente flexitariër, maar vooral een lekkerbek met principes die ik soms voor eventjes overboord gooi.

Hoe ga jij als flexitariër of vegetariër om met dit ‘probleem’?