Lokaal eten in februari is alleen weggelegd voor de echte doorzetters. Het zijn hoogtijdagen voor de koolliefhebbers, want dat is er in overvloed. Maar eind februari begint ook deze voorraad te slinken. Allemaal leuk, lief en aardig dat lokaal eten maar die kolen komen je ook wel een keer de neus uit. In de supermarkt merk je van deze schaarste bar weinig, maar met mijn wekelijkse boodschappen bij De Streekboer en een eigen moestuin in het bezit word ik met mijn neus op de feiten gedrukt. Lokaal eten in februari is een uitdaging.

Leegte in de tuin…

In februari komen de laatste oogsten van het jaar ervoor van het land en wordt de grond klaargemaakt voor het nieuwe seizoen. Nu ik een eigen moestuin bezit en een zaaiplan aan het maken ben kom ik erachter dat februari een stille maand is. Het vakje van ‘zaaien’ en ‘oogsten’ blijft angstvallig leeg. De zaden kunnen met dit koude, natte weer tenslotte nog niet de grond in en ook opgekweekte plantjes hou je nog liever minstens een maand binnen. Het echte moestuinseizoen begint volgens de kenners pas na de IJsheiligen, halverwege mei, als de kans op nachtvorst verkeken is. Maar vanaf maart kan je al het één en ander zaaien. In februari is de (moes)tuin leeg, maar als je het goed doet je voorraadkast niet. Je kelder ligt vol met verse producten: spruiten, winterpeen, winterprei, uien, aardappelen, rode kool, witte kool, groene kool, boerenkool…

maar niet perse op het bord

Kool, kool, kool, het lijkt wel het enige dat je te eten krijgt in februari. Maar als je de zomeroogst goed verwerkt hebt kom je niks te kort op je bord. Bietjes in het zoetzuur, geweckte worteltjes, ingevroren spinazie, gedroogde bonen, chutneys en jams, je kan de zomer in februari terug laten komen op je bord. Als je tenminste voorbereidend werk in de zomer hebt gedaan. Het vergt een gedegen planning en kennis van conserveren om de wintermaanden leuk en lekker door te komen. Kennis die langzaam verloren leek te gaan, maar wecken en fermenteren is weer helemaal in. En mocht je zelf nou niet in de gelegenheid zijn om je eigen groentes te verwerken, dan is daar altijd nog de conservenindustrie die je uit de brand kan helpen. Zij zijn tenslotte ontstaan om die barre maanden vol met kolen dragelijk te maken.

Zo erg is februari nou ook weer niet

Je hoeft dus geen koolfan te zijn om de maand februari door te komen als je lokaal eet. Wel moet je weten waar je lokaal verwerkte producten kan kopen of zelf in de zomer al aan de slag gaan. Februari is vooral een maand van herwaardering van de seizoenen en waarschijnlijk vooral die van de zomer. Wie kijkt er nou niet uit naar een zoete aardbei, een sappige tomaat en een knapperige krop sla. En in de zomer kijk je dan weer uit naar die stamppot boerenkool en rode kool met appeltjes en zo ga je ieder jaar het cirkeltje weer rond.

Vind jij lokaal eten in februari lastig?