Afgelopen week heb ik helemaal geen blog geschreven, schaam,  maar dat had een goede reden. Ik was namelijk bezig met mijn eigen voedselparadijs. Sinds dinsdag 14 februari ben ik de trotse bezitter van een moestuin van 360m2. Daar kan ik wel een voedselparadijsje op bouwen en dat bouwen is zeker nodig, want meer dan de helft is nog onbewerkte grond. Een leeg blad, door mij in te vullen en ideeën heb ik genoeg. Ik stroom over van de ideeën en het enthousiasme en ik deel deze graag met jullie op deze vrijdagavond.

Diverdoatsie

Ik huur een tuin op het volkstuinencomplex Diverdoatsie, wat zoveel betekent als: afleiding, tijdverdrijf. Gelegen achter het Stadspark en daarmee op 10 minuten fietsen van mijn huis, prima plek! Helaas ligt het complex naast de A7 en is mijn tuintje maar een tiental meters verwijderd van deze drukke weg. Dat krijg je met een moestuin in de stad hè. Maar ik heb al gemerkt dat het geluid van voorbij razende auto’s ruis wordt als ik eenmaal bezig ben in de tuin. Want dat bezig zijn in de buitenlucht is iets dat mij wel ligt. Jarenlang heb ik iedere zomer bij een oudere man in de moestuin geholpen en thuis was ik degene die de tuin indook om het onkruidvrij te maken. Gewoon bezig met je handen zijn in de buitenlucht, gedachten op nul en gaan. Heerlijk!

Beginnersfout #1

360m2 is best wel veel, je zou er in theorie een gezin van 4 een jaar lang van kunnen voeden. Ik denk dat ik maar een extra vriezer aan moet schaffen, haha. De tuin was netjes afgedekt met karton en zeil en ik was er vanuit gegaan dat daaronder aarde zou liggen. Ik had het huurcontract ondertekent, de sleutels gekregen en de volgende dag ging ik vol goede moed naar de tuin. Ik ruimde het tuinhuisje op (waar een heleboel nuttige spullen bleken te staan inclusief een blikje bier en een potje kaneel, heuj!) veegde de vlonder schoon en besloot het karton en zeil te verwijderen om de tuin in zijn volle glorie te zien. Eerste zeil: gras, misschien ligt er onder het tweede wel aarde, nope, ook gras. O god, wat had ik een enorme beginnersfout ondergaan door niet meteen te checken wat er onder het zeil lag. Maar de teleurstelling veranderde alweer snel in enthousiasme, want nu kon ik de tuin helemaal inrichten zoals ik wilde! Dus pen en papier en tekenen maar.

tuinplan-versie-2

Voedselparadijs in de Pottentuin

Zoals je ziet heb ik meer dan genoeg ideeën en plannen en of ze dit jaar allemaal al gaan lukken weet ik niet. Dat hoeft ook niet, Rome is ook niet in één dag gebouwd. De helft staat er al, zo staan er dus al allemaal bessenstruiken, een braam, verschillende frambozen, een pruimenboom, een koude kas, een border met vaste planten en de vlonder. Aan mij nu de taak om de zes bedden te creëren en in gebruik te nemen, het aardbeienveldje aan te leggen, de rabarber te planten een kruidentuintje te ontwerpen, andere nieuwe vaste planten te planten en een wilde bloemenborder aan te leggen. (En een heeeeleboel onkruid te verwijderen bij de al bestaande planten en struiken.) Piece of cake right? Ook dit is nog een heleboel werk, daar ben ik mij van bewust, maar gelukkig is het pas februari en hoeft er nog niet echt iets persee de grond in. Ik ben drie dagen in de week vrij en het liefst zou ik iedere dag naar de tuin gaan. De tuin is al omgedoopt tot pottentuin, niet omdat ik alles in potten ga kweken maar omdat het de tuin van mij en mijn vriendin is (lees: wij hebben een relatie aka we zijn potten). Toch gaat mijn vriendin speciaal een kleine vlonder maken waarop ik planten in pot kan zetten zodat het ook letterlijk een pottentuin is. In de zomer, als alles in bloei staat (dat hoop ik natuurlijk), gaan wij alvast een foto voor de kerstkaart maken in tuinbroek, met een pot in onze hand in onze pottentuin. Mocht je er ook één willen ontvangen, laat het mij weten, haha!

Bij deze de start van een nieuwe blogreeks: Avonturen in de Pottentuin. Hier kunnen jullie de ontwikkelingen van de “Pottentuin” blijven volgen en mochten jullie nog tips of opmerkingen hebben, deel ze gerust! Nu een heleboel foto’s van mien toentje.