Lokaal eten is hip, maar er zitten meer haken en ogen aan dan men doorgaans verwacht. Je zal de supermarkt vaarwel moeten gaan zeggen, want hoe meer je je gaat verdiepen in de herkomst van je eten, hoe meer je erachter komt dat de supermarkt weinig geeft om de lokale voedselproductie. Ook eetschrijver Gerrit Jan Groothedde was zich hiervan bewust en probeerde zes maanden lang de supermarkt te ontwijken. Maar niemand had gezegd dat dit makkelijk was…

Alles draait om de supermarkt

Weg van de Supermarkt is een non-fictie boek dat weg leest als een roman. Dagboekfragmenten, waarin Gerrit Jan Groothedde zijn struggles met het mijden van de supermarkt beschrijft, worden afgewisseld met informatie bulletins over het verhaal dat er achter uitgelichte supermarktproducten schuil gaat. Daar tussenin krijgt de lezer een stukje supermarktgeschiedenis. Hoe kwam de supermarkt tot stand, hoe werken ze en wat zijn de alternatieven. Dit alles in een vlotte schrijfstijl geschreven waardoor je als lezer het boek eigenlijk in één ruk zou willen uitlezen. (Mij kostte het twee dagen.)

Meneertje elitair

In zijn dagboekfragmenten benadrukt Groothedde maar al te graag dat hij zich bewust is van het feit dat hij een elitaire uitdaging aangaat. Hij heeft de luxe dat hij zich druk kan maken over de herkomst van zijn eten en daar een alternatief voor kan vinden. Maar na het zoveelste keer vallen van het woord ‘elitair’ weet je het als lezer wel. “Doe nou maar gewoon een beetje meer je best meneertje elitair”, dacht ik af en toe. Want al snel blijkt dat het moeilijker is dan verwacht (goh) en dat hij vaak terug moet vallen op zijn vijand de supermarkt. Dit blijkt een rode draad door de eerste helft van het boek te zijn. Er zijn genoeg alternatieven, maar doordat hij in Almere Buiten woont of all places, kosten deze alternatieven meer tijd en moeite en valt hij terug op de Albert Heijn. Maar zoals ieder sprookje tot een goed einde komt lukt het Groothedde uiteindelijk ook. Hoera!

“En nu ik”

De persoonlijke touch blijft in het hele verhaal aanwezig en maakt dat Weg van de Supermarkt bij velen een gevoel van herkenning zal oproepen. Hoe meer je over het reilen en zeilen van de supermarkt te weten komt gedurende het lezen, hoe meer jezelf het gevoel krijgt om eenzelfde uitdaging aan te gaan. Maar bij het lezen van de dagboekfragmenten word je met je neus op de feiten gedrukt, het kost tijd, energie en moeite. Dat de auteur het uiteindelijk tot een goed einde weet te brengen geeft een gevoel van hoop. Het is mogelijk, zolang je de alternatieven voor jezelf goed in kaart hebt en bereidt bent iets meer moeite voor je boodschappen te doen. (Of een Streekboer in de buurt hebt, waarover ik vorige week schreef *klik*)