Tijdens het schrijven van mijn scriptie heb ik heel wat snoepjes naar binnen gewerkt. Lui onderuit gezakt op de bank een zak chips wegwerken, guilty as charged. Op dagjes weg en tijdens werk vergat ik juist bijna te eten. Ik was veel te druk met leuke dingen. Conclusie: ik ga meer eten als ik mij verveel en daar zal ik niet de enige in zijn.

Hersenloos snacken

Gezellig, samen op de bank, filmpje aan, drankje erbij en een zak chips. Maar waarom hoort die zak chips er eigenlijk bij, of die bak popcorn of iedere andere snack? Het is zo gewoon geworden, sta je er eigenlijk wel bij stil waarom het zo gewoon is? Een film kijken is een redelijk passieve activiteit te noemen. Je lichaam is in ruststand, je hoeft alleen maar de informatie tot je te nemen en dat is het dan. Eigenlijk best wel saai voor je lichaam, het wil iets meer doen dan alleen maar informatie tot zich nemen. Je hand bewegen bijvoorbeeld, van de zak chips naar je mond. Chips heeft verder weinig nut voor je lichaam qua voedingswaarde, dus er is geen definitief einde. Ja, de bodem van de zak en dan is het vaak al te laat.

Te druk om te eten

Op dagjes weg naar de dierentuin of de Efteling was het aan mijn oma of ouders om ons naar de picknicktafel te roepen. Anders was ik gewoon vergeten te eten. Het was allemaal veel te leuk, ik heb helemaal geen tijd om te eten! Ook tijdens werk merk ik dat het eten er soms bij in schiet, dat is ook wel kenmerkend voor de horeca natuurlijk. Maar ik merk ook niet dat ik echt honger heb, pas als ik ga zitten voor de lunch gaat mijn maag rommelen. Etenstijd! Gek toch wel eigenlijk, dat als je echt actief bezig bent, je veel minder de neiging hebt om te snacken of überhaupt te eten. Niet eten is niet gezond, maar hersenloos snacken evenmin.

Verveelde mensen

Zijn wij dan allemaal zo verveeld dat we altijd maar snacken? Want snacken lijken wij altijd maar overal te doen. Eten is altijd om ons heen, waar je ook kijkt er is wel ergens eten te vinden. Een ‘obesogene omgeving’ noemen ze dat in een mooie term. Aan dit onderwerp zal ik binnenkort een blog wijden, want dat is ook een interessant onderwerp. Maar ben je verveeld als je een film kijkt of als je studeert? Je bent wel degelijk iets aan het doen maar toch is het redelijk een passieve activiteit, lichamelijk gezien. Het komt dus vooral op je zelfbeheersing aan en het niet in het zicht leggen van je eten. Of gewoon iets doen, zodat je bijna (bijna) te druk bent om te snacken.

Hoe kijk jij tegen verveling en snacken aan? Herken je je in mijn verhaal of juist helemaal niet?