Ik ben kok. Dat is wat ik tegenwoordig mag antwoorden als mensen mij vragen wat ik doe. Ik ben afgestudeerd Master historica maar ben totaal iets anders gaan doen en met deze keuze ben ik tot op heden zeer blij. Voor mijn huidige baan werd mij in de sollicitatie gevraagd mijn eetverhaal op te sturen. Het leek mij leuk om deze met jullie lezers te delen. Wat mijn huidige baan precies inhoudt? Dat vertel ik jullie donderdag!

Het eetsprookje van Tamara

Er was eens een meisje dat niks lustte. Aardappelen, groente, vlees met een grote schep appelmoes was alles dat zij at. De aardappelen en groente zo fijn geprakt dat iedere avond het eten hetzelfde smaakte. Sla? Ze was toch geen konijn! ‘Wat de boer niet kent dat vreet die niet’ was haar lijfspreuk, maar toch ging zij experimenteren met bakken. Toen zij alle pakjes uit de lokale supermarkt had gemaakt dook zij het internet op, op zoek naar nieuwe recepten. Bakken was leuk, maar op kamers in Groningen konden er niet alleen koekjes en taarten gegeten worden dus moest zij verplicht één avond in de week koken. Heel lekker gegeten hadden zij die eerste avond niet, alles ging op hetzelfde tijdstip het vuur op en ging er op hetzelfde tijdstip weer af. Dat betekende wel goede aardappelen, maar tot snot gekookte bloemkool en keiharde speklappen.  Och jeej, als dat maar goed kwam.

Maar zoals in ieder sprookje komt het uiteindelijk allemaal goed. Na alle Knorr wereldgerechten te hebben gemaakt volgde zij hetzelfde pad als bij het bakken, ze ging zelf opzoek naar recepten. Voor haar verjaardagen vroeg zij echte Global koksmessen en ander keukenapparatuur en werd er volop in de keuken geëxperimenteerd. Via Twitter kwam ze van het bestaan van de Youth Food Movement te weten en besloot ze aan te schuiven bij een vergadering van het YFM Groningen bestuur om daarna nooit meer weg te gaan. Ze was op haar plek tussen andere kritische, bewuste eters. ‘Vote with your Fork, Eat with your Heart’ werd één van haar levensmotto’s, samen met ‘Leven om te Eten’. Dit laatste veranderde zelfs in een heuse blog, waar ze twee keer in de week een stuk schrijft over haar ervaringen en hersenspinsels als bewuste eter. Daarnaast schrijft ze kookboeken recensies voor een grote website en restaurant recensies voor IENS. Heeft ze dan nog wel tijd om te koken?

Jazeker! Momenteel zet zij de lekkerste koffies bij Black&Bloom (ook een heel verhaal an sich) maar blijft er nog genoeg tijd over om te koken.  Haar vriendin wordt bijna iedere avond uit de keuken verbannen zodat zijzelf tot rust kan komen tijdens het koken. En met een goed gevulde boekenkast is er nooit gebrek aan inspiratie. Ze mag dan wel veel met haar neus in de boeken zitten, het liefst steekt ze vooral haar handjes uit de mouwen. Bezig zijn met eten, dat is wat ze wil en dat is waarom zij bij Eetlust zou willen komen werken. Om een nieuw hoofdstuk in haar Eetsprookje te kunnen schrijven.

Wist je dat….

  • Ik een keer een hele avond geholpen heb vis te fileren bij ’t Feithhuis.
  • Ik mij twee jaar geleden op gegeven heb voor Heel Holland Bakt maar helaas niet uitgekozen ben.
  • Ik met stierenballen en varkenskoppen gewerkt heb.
  • Ik helemaal geen koffie lustte totdat ik bij Black&Bloom was geweest.
  • Ik tot de groep mensen behoor die koriander naar zeep vindt smaken.
  • Ik een flexitariër ben.
  • Ik voor de kerstlunch van mijn vroegere werkgever, de Albert Heijn Korenbeurs, altijd taarten bakte.
  • Ik een goddelijk recept voor brownies heb….