Italië stond al heel lang bovenaan mijn lijst van vakantiebestemmingen. Als historica en foodie kan ik dit land natuurlijk niet missen en twee weken geleden was het dan eindelijk zover. Ik mocht als delegate naar Terra Madre in Turijn. (Lees mijn blog over Terra Madre hier) De Italiaanse keuken is één van mijn favoriete en is dat ook gebleven. Want wauw, wat is het eten in Italië heerlijk en wat fijn dat zij kwaliteit nog echt waarderen. Maar toch hebben ze in Italië een aantal eigenaardigheden waar ik graag iets over schrijf.

Espresso als ontbijt, bij de lunch, na het avondeten

Ontbijt als een keizer, lunch als een prins en diner als een bedelaar. Dit spreekwoord gaat duidelijk niet op voor de Italianen. Zij starten de dag met een espresso, het liefst buiten de deur aan de bar en als ze uit de band springen eten ze er nog een mierzoet croissantje bij. Wij werden enigszins raar aan gekeken toen wij als ontbijt een panini met ham en mozzarella bestelden. Dat was voor hun meer iets als lunch, ach ja. Espresso wordt in Italië de hele dag door gedronken, geen wonder als het maar €1 kost. Ook na het avondeten wordt er zonder problemen om 23.00 uur nog een espresso gemaakt. Volgens mij zijn zij ondertussen immuun voor de effecten van koffie.

Pasta al dente

Het land van de pasta, wat al als lunch gegeten wordt en bij het avondeten niet meer is dan een tussengerecht. Niet dat de portie dan kleiner is, maar verwacht daarna nog een hoofdgerecht, dus wees voorbereid. Waar de Italianen het allemaal laten? Geen idee, maar ik zat vaak na het bord pasta al redelijk vol en dan moesten er nog aardappelen en stoofvlees bij. (En een toetje, fruit, koffie en grappa’s.) De pasta wordt ook echt ‘al dente’ gekookt, in Nederland hadden we het terug gestuurd want mijn penne zat echt op het randje van ongaar. Het draait allemaal om de pasta, niet om de saus. In Nederland gieten wij er een rijke saus van groenten en vlees overheen, toen ik dat vertelde aan ons gastgezin keken zij ons met grote ogen aan. Wij eten het dan ook als hoofdgerecht (wat ze misschien nog wel raarder vonden) dus behoeft het ook meer vulling.

Via Gelato

Italië is ook het land van het ijs en dat heb ik geweten. Waar ik ook keek, er was wel ergens een gelato verkoper te zien en het was er ook altijd druk. Nogmaals, waar ze het allemaal laten, want veel dikke Italianen heb ik niet gezien. Een slecht gebit hadden er vele wel, wat niet heel raar was aangezien ze echte zoetekauwen zijn. Een normaal croissantje heb ik weinig gezien, ze waren allemaal wel gevuld met één of andere zoete crème. Overal kon je ook wel snoepjes kopen, zelfs bij het afrekenen in het restaurant.

Kwaliteit is de standaard

Wat ik vooral heel fijn vond in Turijn is dat kwaliteit de standaard is. Natuurlijk kun je er ook slechte mozzarella, pesto en olijfolie kopen. Italië is niet het heilige land van het eten. Maar kwaliteit is wel de norm, mensen hechten waarden aan de smaak van hun eten en de afkomst. Mijn gastgezin kocht gevulde pasta’s van iemand uit het dorp die voor zo’n beetje het hele dorp pasta maakte. De olijfolie kwam een vriend met een kleine olijfboomgaard en de grappa was ook homemade. Dit is wel de belangrijkste les die ik meeneem uit Italië, kies voor kwaliteit, dat maakt het leven een stuk leuker en lekkerder.

Wat zijn jou ervaringen met eten in Italië?