Sommigen mensen kunnen het nog. Marin van de blog Groene Avonturen, gaat de uitdaging ook. Een jaar lang 95% lokaal eten, toen ik haar blog las verklaarde ik haar voor gek. Waar begin je in hemelsnaam aan, dat is toch gewoon niet meer mogelijk? Niet in onze globaliserende wereld anno 2016. Maar is dat wel zo?

Toen wij nog lokaal aten

Al snel besefte ik mij dat het helemaal niet zo raar was wat zij wilde gaan doen. De mensheid doet dit tenslotte al vanaf het begin dat wij op deze aardbol rondlopen. Het klinkt als een enorme uitdaging, als onbegonnen werk, maar wij mensen hebben duizenden jaren zo geleefd. Je at wat het land je schonk, je land in je omgeving, niet dat aan de andere kant van de wereld. Natuurlijk had dat ook consequenties, het kon best wel een eentonig dieet worden en misschien mistte je wel bepaalde voedingsstoffen. Maar daar komt de globaliserende wereld om de hoek kijken.

Het kwaad dat globalisering heet. 

Globalisering wordt door een heleboel mensen geprezen, maar tegelijkertijd ook door een heleboel mensen verafschuwd. Toch is het niet zo zwart-wit naar mijn mening. Er zitten een heleboel voordelen aan maar ook een heleboel nadelen. Zonder globalisering aten wij nu geen bananen, had je geen quinoa en had je geen smartphone. Maar deze bananen worden geproduceerd door mensen die uitgebuit worden, de lokale bevolking eet geen quinoa meer en de aarde wordt uitgeput voor de mineralen die in je smartphone gaan. Globalisering heeft ons een heleboel moois gebracht, maar daarbij zijn wij hun uit het oog verloren. Er moet een nieuwe balans gevonden worden, waar we de vruchten op een duurzame manier plukken.

Niet alleen maar kommer en kwel

Zonder de zeevaarders in de 16e eeuw hadden wij misschien wel nooit aardappels in Nederland gegeten. Wij zien aardappels nu als een typisch Hollands product, maar dat is het van origine helemaal niet. De aardappel gedijt hier goed en dat geldt voor een heleboel meer ‘buitenlandse’ producten. Globalisering heeft ons ook een gevarieerder eetpatroon gegeven en dat maakt dat lokaal eten anno 2016 helemaal niet zo’n straf hoeft te zijn. We hebben geleerd welke gewassen het ook hier goed doen, maar we hebben ook lokale rassen herontdekt. Ook al kunnen we de seizoenen niet veranderen, er is genoeg variatie aan smaken beschikbaar om het hele jaarrond smaakvol lokaal te kunnen eten. Je moet alleen net weten waar je moet zoeken.

Herontdekking van lokale pracht

Veel mensen zijn hun band met hun eten kwijt en hebben daarom geen weet meer van wat er allemaal in de omgeving groeit. Boeken genoeg en ook internet kan je een handje helpen, maar waarom stap je niet gewoon op de fiets en ga je paden en lanen in? Teveel gedoe? Bestel dan een lokale groentebox en ontdek de lokale pracht. Het is vooral een stukje bewustwording wat om de hoek komt kijken bij het eten van uitsluitend lokaal voedsel. Als je eenmaal weet wat de omgeving je te bieden heeft, dan valt het je pas op hoe weinig lokaal we eigenlijk nog eten. Maar dat is een onderwerp voor een volgende blog. Nu wil ik vooral Marin heel veel succes en vooral heel veel plezier wensen bij haar uitdaging en ik raad iedereen aan om haar blog Groene Avonturen te volgen.

Zou jij 95% lokaal kunnen eten?