Gistermiddag vond het symposium “A bite of the Future” plaats aan de Hanzehogeschool in Groningen. Dit symposium werd georganiseerd door de studievereniging van de opleiding Voeding&Diëtetiek: Vedi. Ik was namens de YFM Groningen uitgenodigd om dit evenement bij te wonen en op de informatiemarkt te staan. Met drie interessante sprekers op het programma liet ik mij dat geen twee keer zeggen. Vandaag een blog over de interessante en opmerkelijke dingen die ik daar gehoord heb over de toekomst van ons eten.

Een toekomst met eetbare landschappen

Een symposium over de toekomst van ons eten, hoe beter te beginnen dan met een emeritus hoogleraar toegepaste filosofie? De toekomst is zo open en onzeker, daarom moeten we eerst kijken naar ons huidige systeem en naar ideale toekomstbeelden. De lezing had de titel: “Voedingslandschappen. Naar democratische en eetbare landschappen in 2040.” Michiel Korthals kwam direct met een interessante stelling: het gaat niet zozeer om wat er op je bord ligt, maar om de processen die daaraan vooraf gaan. De keuzes die jij maakt in je voedingspatroon, hebben belangrijke gevolgen voor het landschap waarin jij je begeeft. De intensieve landbouw en veeteelt zijn niet houdbaar, we moeten anders gaan denken en naar alternatieven kijken. Alternatieven zijn er genoeg, in zijn lezing legde hij vooral de nadruk op zogenaamde  ‘voedselbossen’. Deze voedselbossen zijn afkomstig uit de permacultuur en betekenen dat je een gesloten systeem in je tuin aanlegt. Waarin het voedsel en de natuur in harmonie samenleven en je geen chemische bestrijdingsmiddelen nodig bent. Korthals benadrukt dat het in de voeding geen ‘of-of-of’ is maar een ‘en-en-en’. Systemen moeten naast elkaar bestaan, niet in plaats van elkaar.

Een toekomst met shakes

De tweede lezing sprak het meest tot de verbeelding, een toekomst waarin je al je voedingsstoffen in één drankje binnenkrijgt. De Nederlandse Joey van Koningsbruggen, voormalig kunstenaar en nu eigenaar van het succesvolle bedrijf: Joylent, heeft het op de markt gebracht. Begonnen als een experiment om niet te hoeven pauzeren tijdens het maken van kunst, is het nu uitgegroeid tot een bedrijf met 38 medewerkers die levert aan 83 verschillende landen. Door zelf research te doen, in zijn kamertje pilletjes te vermalen tot poeder en in de juiste samenstelling met wat water aan te lengen, filmde hij zichzelf 30 dagen en zette het op youtube. Eerst verkocht hij het aan wat huisgenoten, toen aan vrienden van die huisgenoten en na youtube kreeg hij vraag uit de hele wereld naar zijn product. Joylent is er om “meer tijd over te houden voor leuke dingen”, stelt van Koningsbruggen. Mis je het hele aspect van het kauwen van je eten dan niet? vraagt iemand uit het publiek. “Als je wilt kauwen, dan moet je gewoon kauwgom kauwen.”  Tadaa, het eten van de toekomst mensen, in ieder geval niet die van mij.

Een toekomst met insecten

De laatste lezing werd gegeven door de Wageningse wetenschapper Arnold van Huis. Nu vlees eten bijna een taboe aan het worden is, wordt er druk gezocht naar alternatieven. Een van die alternatieven zijn insecten, een al veel gegeten eiwitbron in de wereld. Van Huis weet ons te vertellen dat er al 2.037 insectensoorten in de wereld gegeten worden. In totaal zijn er een miljoen eetbare insectensoorten, een schat aan eiwitbronnen dus! In het Westen moeten wij er nog maar weinig van weten, de insectenburgers die twee jaar geleden bij de Jumbo’s in Groningen werden geïntroduceerd zijn alleen nog maar bij de Euroborg te vinden. We vinden het vies, maar het is misschien wel de meest efficiënte eiwitbron. Gaan we in de toekomst dan toch aan de meelwormen en sprinkhanen?

Ik vond het een interessante middag die het onderwerp ‘de toekomst van ons voedsel’ in een breed spectrum plaatste. Zelf had ik het minste met de shakes,  eten is meer dan alleen voedingsstoffen tot je nemen. Mijn blog heet tenslotte niet voor niks ‘leven om te eten’, niet ‘eten om te leven.’ De insecten vind ik interessant en daar zie ik zeker een toekomst in. Maar de eetbare voedsellandschappen zijn helemaal mijn ding, food everywhere!

Welke van de drie toekomstbeelden spreekt jou het meeste aan?