De supermarkten hebben bordjes bij hun groenten en fruit hangen met een land van herkomst. Op verpakkingen van versproducten valt ook nog vaak te herleiden waar het product gemaakt is, maar klopt deze informatie altijd? Uit eigen ervaring weet ik dat dit niet altijd zo is en dat maakt mij helaas argwanend.

4 herkomstlanden voor 1 product

Ik heb bijna zes jaar bij de Albert Heijn gewerkt in verschillende functies en daardoor heb ik een redelijk compleet beeld gekregen van het reilen en zeilen op de werkvloer. Zo heb ik met eigen ogen mogen aanschouwen dat de grote bonuskaarten, die boven de weekaanbiedingen worden gehangen, random gekozen worden. Er komen soms wel 4 bonuskaarten binnen voor 1 product met 4 verschillende herkomstlanden. Dan is het aan de groenteman van die ochtend welke kaart die ophangt en om 7 uur s’ochtends is dat veelal gewoon de kaart die bovenop ligt. Zo kunnen je sperziebonen bij het ene Albert Heijn filiaal uit Marokko komen en bij de ander uit Israël. Maar zo kunnen de sperziebonen uit het ‘gewone’ groentenschap ook uit Marokko komen en die bij de bonuskop uit Israël. En nee, dat zijn niet twee verschillende soorten bonen.

Het herkomstland valt van zijn troon

De Europese Unie heeft sinds 2014 het vermelden van het land van herkomst op vers producten verplicht. Toch blijkt uit onderzoek dat veel consumenten er uiteindelijk weinig waarde aan hechten.¹ Ze vinden het ‘nice-to-know’ maar niet ‘need-to-know’, iets waar ik mij persoonlijk totaal niet in kan vinden. Ik hecht wel veel waarde aan het land van herkomst, ik wil graag Nederlandse producten eten zodat ik automatisch meer met de seizoenen mee eet. Geen boontjes uit Marokko maar wachtten tot ze uit Nederland komen. Maar kan ik de supermarkten nog wel vertrouwen? Mijn ervaring bij de Albert Heijn was geen eenmalig iets, het gebeurde structureel en de klant was hier niet van op de hoogte. Die kocht op vol vertrouwen een bloemkool uit Spanje terwijl die misschien wel uit Marokko kwam. Voor mij is het herkomstland daarmee van zijn troon gevallen.

Wie moeten we nog wel geloven?

Dat is nu de grote vraag, wie kunnen we nog wel vertrouwen? Op de markt weten ze het zelf ook niet vaak beter, een marktvrouw wist mij vorig jaar nog uit te leggen dat ik de tuinboon in de schil moest koken en zo moest opeten. (Ehm, je moet de tuinbonen uit de schil halen, doppen en dan koken.) Zij kopen ook maar in de op de veiling en het voordeligste product gaat mee naar de markt. Van de bordjes moet je het niet hebben, maar is wat er op de verpakking staat dan wel te vertrouwen? Dan nog probeer ik groenten en fruit in plastic te vermijden om milieu redenen en ben ik nog steeds aangewezen op de bordjes. ‘Meid, waar maak je je druk om’, denk je nu misschien. Ik wil graag weten waar mijn eten vandaan kom en ik hou er niet van als er tegen mij gelogen wordt. Lokaal inkopen op boerenmarkten is het enige wat mij dan nog rest. Dan kan je de boer in de ogen kijken en hem recht op de man afvragen waar jou eten vandaan komt.

Geloof jij waar je eten vandaan komt?


 

  1. http://www.wageningenur.nl/nl/show/Vermelden-land-van-herkomst-op-voedsel-leuk-maar-niet-onmisbaar.htm