Eigenlijk is het best wel een luxe probleem, je druk maken over voedsel. Het is helemaal hip om gezond te eten en je in te zetten voor een  beter voedselsysteem. Dit is niet perse slecht, maar voor genoeg mensen op de wereld is het  iedere dag maar de vraag of ze wel te eten hebben, niet wat ze dan eten. Foodie zijn is dus best wel een elitaire aangelegenheid als je het zo bekijkt. Zie ik mijzelf als een elitair persoon? Nee. Voel ik mij soms een foodsnob? Ja. Over die laatste vraag gaat mijn blog van vandaag.

“Goh, wat zijn wij eigenlijk foodsnobs”

Het kwam ter sprake in een whatsapp gesprek met met mijn bestuursleden van de Youth Food Movement. (Nog zo’n snobistische voedsel organisatie.) Er werd een foto gestuurd met etenswaren die het desbetreffende bestuurslid van een vriendin ontvangen had maar geen behoefte aan had. Een blik vlaaivulling en twee blikken zalm, ook niet mijn cup of tea, ik bedankte netjes. Waarop ik toch de opmerking stuurde: “goh, wat zijn wij eigenlijk foodsnobs.” Het is te min voor ons, we eten het niet omdat wij andere idealen hebben. Zelfgemaakt; dus geen vlaaivulling uit een blikje en eerlijk gevangen lokale vis; dus geen kweekzalm uit ‘wie-weet-waar-het-vandaan-komt’. Uiteindelijk heeft een ander bestuurslid het eten opgehaald, weggooien is natuurlijk al helemaal zonde!

Idealen versus portemonnee

Ik heb sterke idealen betreffende voedsel, maar mijn portemonnee is er zeker niet altijd naar. Dat heeft tot gevolg dat ik keuzes moet maken, maar met die keuzes worden altijd mijn idealen in acht genomen. Ik eet bijvoorbeeld bijna geen vlees omdat ik mijn ‘ideale vlees’ niet iedere dag of soms zelf niet iedere week kan veroorloven. Ik drink liever een speciaal biertje dan dat ik mij ieder weekend vol gooi met kroeg bier. Ik snoep bijna niet en hou daarom meer geld over voor andere, ‘gezonde’ dingen. Het zijn keuzes die je maakt, anderen zullen je misschien als een foodsnob beschouwen maar het is maar net wat je prioriteiten zijn. Ik heb geen groot budget, ik doe voor €30 in de week boodschappen voor twee personen. (Lees mijn blog daarover hier.) Elitair kan je mij dan ook allerminst noemen, tenzij je met elitair bedoeld dat iemand zichzelf verheven boven een ander voelt. Dat doe ik allerminst, iedereen moet vooral lekker zelf weten hoe hij zijn leven leidt. Ik vind het vooral belangrijk dat ik met respect met mijn eten, mijn lichaam en het milieu omga. Als men dat elitair vind is dat zijn of haar mening, ik zie dat niet zo.

Als je leven om eten draait

Mijn leven draait nu eenmaal om eten, vandaar ook mijn blognaam. Ik ben van mening dat we anders en beter met ons voedsel moeten omgaan, we verpesten de aarde en onszelf met dit voedselsysteem. Het is iets dat eigenlijk iedereen aangaat en waar iedereen het alleen maar mee eens zou kunnen zijn. Het zijn niet de idealen die verkeerd zijn en mensen zoals mij verheffen tot een ‘foodsnob’. Het zijn de stappen er naartoe die je een ‘foodsnob’ maken. Je moet er misschien dingen voor laten, keuzes maken die niet bij iedereen in de smaak zullen vallen. Het is maar net wat je belangrijk vind in het leven, voor de één is dat voedsel en voor de ander fashion, reizen of de nieuwste gadgets. Ben je een foodie, dan wordt je misschien door mensen als een ‘foodsnob’ gezien. Is dat erg? Niet als je gelooft in je idealen en deze graag naleeft, dan moet je je vooral niks aantrekken van anderen.

Ben jij een foodsnob en wat vind jij daarvan? Of hoe kijk jij aan tegen zogenaamde ‘foodsnobs’?