Ik noem mijzelf een overwegend vegetarische flexitariër, ik eet meer vegetarisch dan vlees. Maar dat levert ook de nodige struggles op en daarover schrijf ik in deze blogserie. Vandaag deel 2; bestaat er zoiets als ‘diervriendelijk vlees’?

De ongeschreven regel

Als flexitariër eet ik ook wel eens vlees, niet vaak en niet veel maar toch eet ik het. Ik heb voor mijzelf de ongeschreven regel dat ik wel alleen ‘diervriendelijk’ vlees en vis eet. Zo leg ik het tenminste uit aan mensen, maar terwijl ik het zeg betrap ik mij erop dat het eigenlijk best een rare term is. Wat is diervriendelijk vlees, is het vriendelijk om een dier te slachten en wie bepaald of het vriendelijk is? Ik zou het niet heel vriendelijk vinden als iemand op mij af kwam en zei: “nou, jij hebt een mooi leven gehad, nu kan ik jou slachten zodat ik van jou kan genieten.” Want dat is in feite wat er gebeurd. Daarbij, hoe bepaal je eigenlijk wat een ‘mooi leven’ is?

Een diervriendelijk leven

Een dier hoort lekker buiten vrij te kunnen zijn, zijn natuurlijke gedrag te kunnen vertonen. Maar wat is eigenlijk natuurlijk gedrag, weten wij gewone Nederlanders dat nog wel? Niet ieder dier staat graag in de stromende regen in een open wei, maar wij verwachten wel dieren in de open lucht te zien staan. Dieren hebben ruimte nodig, maar weer niet teveel want er moet wel toezicht op gehouden kunnen worden. Ze kunnen niet zomaar kilometers aan de wandel gaan. Is dat dan nog natuurlijk? En wat is precies een ‘mooi leven’? Het is een subjectief begrip, bekeken vanuit de mens. Dat het dier zichzelf heeft kunnen zijn, een beetje van het leven heeft kunnen proeven. Maar is dat 1 jaar, 5 jaar, 10 jaar of tientallen jaren?

Uitvinding van de mens  

Diervriendelijk vlees is vooral een uitvinding van de mens. Bedacht vanuit menselijk perspectief om het eten van vlees te kunnen rechtvaardigen. Is dat perse slecht? Ik vind van niet, het is altijd nog beter dan dieren eten uit de bio-industrie. Zij hebben helemaal geen natuurlijk en al helemaal geen diervriendelijk leven gehad. Maar men moet begrijpen dat er eigenlijk niet echt zoiets bestaat als ‘diervriendelijk’ vlees. Ook niet als je biologisch vlees koopt of rechtstreeks van de boer. Als je diervriendelijk wilt zijn laat je het dier gewoon leven. Als het dan sterft aan ouderdom of ziekte, dan blijft het nog maar de vraag of je het wel zou mogen eten. Waarom mogen we wel dieren eten maar geen mensen? “Soort eet geen soort”, maar kannibalisme is onder dieren ook bekend. Daarbij moeten we Darwin en zijn ‘survival of the fittest’ ook niet vergeten. Dieren eten is niet tegen natuurlijk, maar denken dat je ‘diervriendelijk vlees’ kan eten wel, want dat bestaat eigenlijk gewoon niet.

Wat vind jij van diervriendelijk vlees? Bestaat zoiets of is het een hypocriet begrip?