Het is een tijdje stil geweest op mijn blog, deels door scriptie drukte en deels doordat ik een weekje op vakantie was. Al een half jaar geleden boekte ik mijn tickets naar Lissabon en regelde ik een bed via Airbnb. Ik had geen idee wat te verwachten van Lissabon, op de één of andere manier heb ik weinig tot geen associaties met Portugal. Uiteraard had ik van tevoren het één en ander opgezocht, vooral restaurants, maar op plek van bestemming was er weinig terug te zien van mijn voorbereidde werk. Hoe kan dat dan toch, dat ik, als foodblogger notabene, alsnog in toeristisch Lissabon belandt inclusief toeristisch eten?

De voorbereiding

Voordat ik op vakantie ging speurde ik de blogs af van andere foodbloggers die toevallig ook in Lissabon geweest waren. De echte insider-tips vind je natuurlijk bij je collega’s, ik noteerde wat namen van restaurants, bekeek vervolgens hun website en menu en besloot dan of ik het adres wilde weten. Op deze manier verzamelde ik al een klein lijstje van restaurants en markten waar ik heen wilde. Toen werd Google mijn grote vriend evenals Tripadvisor, het lastige van dit voorbereidingswerk is dat ik eindigde met een enorme waslijst aan potentiële restaurants en ik ging maar een weekje heen! Ook wilde mijn vriendin niet iedere avond buiten de deur eten vanuit budget oogpunt, dus ik moest sowieso een selectie maken. Maar altijd nog beter teveel dan te weinig potentiële adressen. Daarnaast kocht ik nog een Lonely Planet gids en ook daar stonden heel wat leuke adresjes in.

Ik leek op de goede weg, maar was vergeten het adres van mijn airbnb host op te zoeken en te zien waar al deze restaurantjes dan lagen ten opzichte van mijn verblijf. Dit heeft uiteindelijk enorm veel parten gespeeld, alsmede dat veel adresjes buiten het toeristische centrum lagen en ik er geen rekening mee gehouden had hoe moe we wel niet zouden zijn na een dag slenteren.

De vakantie

Het ging eigenlijk meteen al mis bij de aankomst, we vlogen om 4 uur vanaf Eindhoven (wat betekende dat we om 10 uur Groningen verlieten) en kwamen om 6 uur aan in Lissabon. Na een half uur met de metro stonden we afgepeigerd voor het huis van onze Airbnb host. Na een hele dag reizen wil je gewoon niet teveel moeite moeten doen voor je eten, dus besloten we uiteten te gaan. Geen idee hoe de stad in elkaar stak, namen we de metro naar hartje Lissabon en kwamen we uit in een drukke winkelstraat. Um, oké, waar waren de restaurants? Meteen maar naar een mannetje in geel hesje gestapt, maar die bleek weinig Engels te kunnen en het enige wat die zei was “No restaurants, no food”. Oké dan, ik nam aan dat ze in Lissabon toch ook wel echt moesten eten dus besloten we maar ergens heen te lopen en iemand anders te vragen. Typisch Portugees eten was maar 5 minuten van ons verwijderd! Enthousiast liepen we naar de straat waar de vrouw ons naar toe verwezen had, en ja hoor, we waren in typisch toeristisch Portugees eten beland. Lelijke foto menu’s met een inspiratieloos bord met vlees of vis, patat en salade. Twintig identieke restaurantjes naast elkaar en ze probeerden je allemaal naar binnen te lokken, precies waarvoor ik vreesde. “Laten we nog even wat verder lopen”  zei ik tegen mijn vriendin, maar het bleef allemaal hetzelfde. Ik had honger, was moe en besloot maar toe te geven aan het toeristisch eten. Een octopusrijst met een glas water, het vulde en de octopus was goed bereidt maar daar was ook alles mee gezegd.

Dit zou de vakantie, helaas, kenmerken. Na een hele dag over de heuvels van Lissabon geslenterd te hebben was ik gewoon veel te moe om al die leuke adresjes die ik van tevoren had opgezocht, proberen te gaan vinden. De tweede avond waren we maar zelf gaan koken, met een Lidl om de hoek was dat heel fijn. De derde avond gingen we toch naar een plek die ik van tevoren had opgezocht. De Mercado da Ribeira, de foodhallen van Lissabon, even waande ik mij weer terug in de westerse wereld (Portugal is arm, confronterend arm). Deze avond at ik geweldig, wel een tikkeltje aan de dure kant maar het eten en de sfeer was het meer dan waard! Maar na deze dag ging het weer berg afwaarts, restaurants in de Lonely Planet gids bleken al niet meer te bestaan, anderen die ik had opgezocht waren met zomerreces en een ander zat al voor de hele week volgeboekt en zo eindigden we weer bij teleurstellende eetgelegenheden.

Pas de laatste avond genoot ik weer van mijn eten. Per toeval kwamen we bij dit vegetarisch restaurant terecht. Ik had eigenlijk een ander restaurant opgeschreven, maar deze lag zover uit de richting dat het geen optie meer was. Maar Google Maps liet een ander vegetarisch restaurant zien, maar 15 minuten lopen van onze kamer af! Deze avond heb ik met volle teugen genoten, heerlijk eten, prima service en goeie prijzen. Het was toch niet onmogelijk om te genieten van eten in Lissabon, helaas dat ik dat pas op de laatste avond ontdekte.

De nabeschouwing

Ondanks mijn voorbereidingen kwam er maar weinig van lekker eten terecht en dat vond ik enorm zonde. Na een blog op Culy over goedkoop eten op vakantie, besefte ik mij dat ik beter per dag 1 restaurant had kunnen uitkiezen waar ik perse wilde eten. Uiteindelijk heb ik maar twee van mijn beoogde eet plekken bezocht en waren de andere dagen in eet opzicht frustrerend. Ontkomen aan toeristische plekken is bijna onmogelijk in een stad die je niet kent, zeker als je al de hele dag de hort op bent en s’avonds eigenlijk gewoon te moe bent om nog naar dat specifieke restaurant opzoek te gaan. Eigenlijk moet je gewoon zorgen dat je met andere local foodies in contact komt en/of dat je met een uitgewerkt eet plan op vakantie gaat. Alleen gaat de spontaniteit er dan wel een beetje van af helaas, maar het is maar net wat liever hebt, heerlijk eten of jezelf lopen te frustreren dat je dit thuis ook wel had kunnen maken. Foodblogger op vakantie zijn is nog niet zo makkelijk!