Vanuit het uiterste noorden van Groningen vertrokken we met de auto naar Oost-Groningen, een ritje van bijna een uur. Niet heel erg vervelend want het uitzicht was schitterend. Ook dit keer kwamen we op een landweg uit die ons bij een boerderij bracht. Maar dit keer was het wel duidelijk dat we bij een echte varkensboer waren. Enorme stallen, tractoren, silo’s; alles erop en eraan, dit was wel even andere koek. We werden hartelijk ontvangen door Annechien en werden verzocht mee te lopen naar de stal. Een enorme stal doemde om de hoek op en was brandnieuw. Helemaal vanaf de grond opgebouwd en met de nieuwste snufjes. De varkens scharrelden door het dikke stro of lagen heerlijk te slapen. Als dit mijn stukje vlees was dat in de supermarkt lag, was ik nog best tevreden over de diervriendelijkheid.

Er werd ons verteld dat dit de drachtige zeugen waren en dat de vleesvarkens in een andere stal zaten, geen hotelleventje voor mijn supermarktvarken dus. Deze stal zag er iets anders uit dan degene waar we in stonden werd ons verteld. Een bezoekje aan deze stal was niet mogelijk doordat we die ochtend al een ander varkensbedrijf bezocht hadden. Bij het organiseren van dit event waren we al eerder tegen dit probleem aangelopen, de boeren waren niet erg happig om een groep op het erf toe te laten die daarvoor al bij een andere boer geweest was. Opzich begrijpbaar, ze moeten ook wel voorzichtig zijn met ziektes en alles; je weet niet wat ze meebrengen. Maar het was ook wel duidelijk dat de vleesvarkens geen rooskleurig leventje hadden. Geen buitenlucht plaats zoals de zeugen wel hadden en hoogstwaarschijnlijk zagen ze ook geen daglicht, tenzij ze naar de slager gingen.

De zeugen hadden het dan toch een stukje beter met de mogelijkheid tot buiten een luchtje te scheppen en in het stro te vroeten. Alles gebeurd automatisch, er staat een voerrobot die het oormerk van het varken scant en
daarop afgestemd voer geeft. Dit was voor de jonge zeugen nog een beetje moeilijk en dit ging dan ook met veel geluid gepaard. Varkens kunnen nog best wat geluid maken! Annechien vertelde dat ze een nieuw systeem van varkens houden wilden beginnen, deze stal die ze voor de zeugen gebouwd hadden wilden ze ook voor de vleesvarkens hebben. Het grote probleem waren alleen de financiën, ze kunnen de stal op het moment niet rond krijgen en vandaar dat de vleesvarkens nog in ‘ouderwetse’ stallen staan. Momenteel leveren ze aan supermarkten varkensvlees met het ‘een ster beter leven’ keurmerk. Ze willen in de toekomst dit naar twee sterren verhogen, nu alleen nog een afzetmarkt vinden. Want ze hebben niet zomaar varkens, ze hebben lupine varkens!

Lupine is een plant die vol met eiwitten zit, vergelijkbaar met soja. Dit verbouwen zij zelf op hun land om aan de varkens te geven. Ze voegen tarwe en mais toe van eigen akker en krijgen groenten ‘afval’ van andere boeren. De lupine zou ervoor zorgen dat het vlees een andere smaak zou krijgen, dit testen ze momenteel door een deel van de groep uitsluitend lupine te voeren en het vlees aan een chefkok uit de buurt te sturen en hem te laten uitvinden wat de reacties van de gasten zijn.Zelf mochten we ook een stukje lupine ham proberen, ik had hoge verwachtigingen maar eerlijk gezegd vond ik het “gewoon” naar ham smaken. Wel voller van smaak, maar niet perse een andere smaak, maar misschien is dit anders bij een karbonade of rollade.

Wat het bedrijf nog bijzonderder maakte is dat ze een eigen bio-gas installatie hebben. De varkensmest, stro en andere plantaardige producten zoals uien en aardappelen die niet meer geschikt zijn voor de consumptie (wat echt enorm stonk, blegh) gaan in de vergistmachine en daar komt gas uit. Dat gas gaat in een generator dat er weer elektriciteit van maakt en dat gebruiken ze weer voor hun huis,de varkensstallen en wordt via een energiemaatschappij aan nog eens 1100 huishouden gegeven. Het koelwater van de motor wordt ook nog eens gebruikt als warmtebron, over een “natuurlijk” kringloop gesproken!

Mijn ideeën bij een gangbaar varkensbedrijf moeten misschien iets bijgesteld worden, al moet er wel bij gezegd worden dat dit alsnog een uitzondering op de regel is. Ten Have loopt voor op de gangbare industrie met hun ideeën voor de huisvestiging van varkens en ze zijn redelijk uniek in hun soort door de lupine en de biogasinstallatie. Nu alleen nog het geld om net zo’n mooie stal te bouwen voor de vleesvarkens en een afnemer te vinden die hun twee-sterren vlees zou willen verkopen. Tot die tijd geef ik persoonlijk toch zelf de voorkeur aan varkensvlees van Waddenvarkens. Maar soms is mijn portemonnee het daar niet helemaal mee eens en dan koop ik toch misschien een stukje vlees met 1 ster erop. Maar dan weet ik dat het niet perse een horror stukje vlees geweest hoeft te zijn. Ook Annechien heel erg bedankt voor de rondleiding en ik wens jullie veel succes met jullie bedrijf!

Familie Ten Have-Mellema

Ulsderweg 2

9686 XX

Beerta

http://tenhave.varkensenzo.nl/

https://www.facebook.com/Lupinevarken